Hapishanelerde ya da ıslah kurumlarında kalanlar, psikiyatri hastanelerinde yatanlar ya da kliniklere ve özel hekimlere devam edenler vardır. Hapiste, hastanede ya da dışarıda olsun, bu hastalan tedavi etme motivasyonu genellikle bireyi "değişmeye" zorlayan dış bir kaynaktan (ya da güçten) gelir.
Aile bireyleri, yakınlar, işverenler, öğretmenler ya da daha sıklıkla adli hukuk sistemi, kabul edilemez davranış ya da gergin kişilerarası ilişkiler sebebiyle ASICB sahibi kişiyi tedavi görmeye zorlar. Tedavi önerisi sıklıkla, aksi halde okuldan atılmak ya da işinden olmak şeklinde bir ültimatomdur. Mahkemeler hükümlü suçlulara ya terapiye ya da hapishaneye git şeklinde bir seçim önerir. Seçim çoğunlukla terapiden yanadır. Birçok durumda şartlı tahliye psikoterapiyle devama bağlıdır.
Anti sosyal hastalar gönüllü olarak sahte fiziksel problemlerle ayakta tedavi hizmetlerinden yararlanabilirler. Ya da bazı denetimli maddelere bir reçete almak için psikopatolojiye gelebilirler. Bu ikinci vakada en önemlisi tanımlanabilir psikolojik problemlerin ve uygun tedavinin, hile girişiminden ayrıştırılabilmesidir
![[Resim: 3awWC.gif]](http://i.imgur.com/3awWC.gif)
![[Resim: 3VvVB.jpg]](http://i.imgur.com/3VvVB.jpg)








tedavinin en etkin ve hızlı yolu haftada 3 4 seans
![[Resim: 2151954428.png]](http://www.speedtest.net/result/2151954428.png)